ساحل آرزو

ازز ندگانیم    گله   دارد        جوانیم

شرمنده      جوانی    از     این      زندگانیم

یک عمر سوخت دلم در حسرت قدمت

ای یار بی وفا به کدامین قفس کشانیم

نرگس به گوش من شبی  آرام باز گفت

دلخوش مباش به یاد یار که تنها  نشانیم

ای یار بی وفا نفسم سوخت یاد تو

ای سنگدل به کدامین جزیره وحشی کشانیم

دیگر بریده ام از انتظار که آتش بزد مرا

لعنت بر این دو روز که بی کس دوانیم

ای کاش می شد عاطفه را بفروشمش به سنگ

بگذارمش  به  روی  سینه  جاودانیم

می خواهمش که فراموش کنم مهر ویاد تو

دیگر  برون شو از دلم ای سوز نهانیم

 [بیت اول تضمین از شاعر افسانه ای   ،(شهریار)]