ساحل آرزو

تو رفتی    دلبر  تنها   ولی   حالا   چرا

                                بی وفا  گشتی  ولی  ای  آشنا  با ما چرا

سکوتت  آرزوهای  مرا  بر   باد   برده

                                تو که  ظالم   نبودی  با  منه   تنها  چرا

دل تنگم شبی بر گوش تو آرام می خواند

                             دلم بی تو ندارد همدمی ماه نگین آرا چرا

نگاهم را کشیدم روی تک گلبرگ غنچه

                             ندیدی  دست  طوفان  سرو سر بالا  چرا

چو دیشب خواب دیدم بودنت را ای غزاله

                           توّهم بود یا رویا بگوای تک گل زیبا  چرا

چو شبنم می نوازد صورت تنهای من را

                     به روی  برگ برگ گل نوشتی باز هم دنیا چرا

خودم دیدم که این دنیا دلم بشکست بی  تو

                     تو رفتی مانده ام با بغض من تنها ولی رویاچرا

ولی ای کاش بغضم نیز جنسش شیشه ای بود

                        چو قلبم می شکست ای تک  گل  رعنا  چرا

شبی   آهسته   نجوا   کن   پیام  بودنت   را

                        صدایت  را، کلامت را در این صحرا  چرا

در آغوشت  دلم  آرامشی می خواست  یا را

                      شکستی تو مرا در ازدهام بی کسی ماها  چرا

نمی دانم غم تنهایی و دلتنگی ام  با  که  بگویم

                    در این  دریای  طوفانی بی ساحل خداوندا چرا