سادگی سوز دلم دادی و گریا ن گشتم
سخن عشق نخواندیم وغزل خوان گشتم
شرح نازک دلیم با گل و ریحان گفتم
تا بدانند اسیر شب هجران گشتم
چشمه اشک مرا دیدی وساکت ماندی
بی وفا تیز مرو بی سرو سامان گشتم
باز احساس به دارم زد و بی جان ماندم
بی خیالم نتوان ماند وپریشان گشتم
تازیان خورده ام از دست دل واحساسم
بس کن ای دل که منم عاشق باران گشتم
پاکی روح در این عرصه گناهی است بزرگ
چه کنم با دلم عمری است که پایان گشتم
من نخواهم که چنین صاف شود روح ودلم
خط خطی می کنمش بلکه فروزان گشتم